Om bij stil te staan november

“Moet ik soms waken over mijn broer?”
                                           Genesis 4: 9

Overal in Nederland is op dit moment een campagne gaande om jongeren te bewegen hun messen in te leveren.
Met de te hippe slogan: Drop je knife en doe wat met je life, worden jongeren door buurtwerk en politie uitgenodigd om zonder verder gedoe hun wapens in te leveren.
Dat deed me nadenken over geweld.
maakt dat mensen zich zo onveilig voelen dat ze denken zich op die manier te moeten verdedigen?
Het is een signaal van een bredere verharding in de samenleving, wordt er geroepen.
Gebrek aan sturing van ouders en anderen die jongeren begeleiden, wordt gezegd.
De invloed van de uit Amerika overwaaiende straatcultuur en de media. Te softe straffen, zegt een ander.
En misschien is er allemaal wel iets van waar. Maar tegelijk is geweld al zo oud als de mensheid zelf. En heel hard: mag niet! roepen gaat het probleem niet oplossen. Maar wat wel? Misschien kan Kaïn ons in dit geval iets leren.

Bij Kaïn is de hoofdreden van zijn woede jaloezie en verlangen naar erkenning.
Kaïns offer wordt niet aanvaard. Ergens logisch, als hij daar zo vol wrok staat.
Maar voor Kaïn is het de druppel. Hij verliest zichzelf in blinde woede.
Ergens voelen we allemaal Kaïn misschien wel een beetje mee.
Die broer altijd, altijd de aandacht en altijd waardering. Waar blijf ik?
Het verhaal van Kaïn leert ons verder te kijken dan onze eigen neus en ons eigen ego.
Maar hij leert ons ook het belang van gezond omgaan met onze emoties.
Als je je boosheid te lang opkropt, dan barst je uit als een vulkaan.

En God? Is God hier niet erg oneerlijk?
Laten we even verder lezen. God laat uiteindelijk ook Kaïn niet in de steek, ondanks wat hij heeft gedaan.
Hij krijgt een beschermingsteken. Zodat hij niet op zijn beurt slachtoffer wordt van de publieke opinie.
Soft? Of juist de rechtvaardige manier om de cirkel van geweld te doorbreken?

Voor we oordelen over jongeren en hun opvoeders, over politie, rechters, onderwijs en jeugdwerkers, worden we uitgedaagd om bij onszelf te rade te gaan.
Waar zit de Kaïn in mij?
Hoe heb ik zelf met die donkere kant van mij leren omgaan?
Mag mijn boosheid en woede er zijn? Of duw ik het liever snel weg?
Hoe begrens ik mezelf op een gezonde manier?
Als ik Kaïn in mezelf erken, kijk ik ook anders naar de Kaïn in een ander.

 

Geplaatst in Algemeen.