Om bij stil te staan (mei)

Plotseling was er iets als een windvlaag, die heel het huis vulde…
                                                                              Handelingen 2: 2

We gaan op weg naar Pinksteren, het feest van de Geest.
Eerlijk gezegd, ik merk dat veel mensen op het moment erg moeten zoeken naar een vlaagje van de Geest.
Inspiratie en geestkracht. Hoop.
We zitten wel een beetje op haar te wachten eigenlijk. Op die Geest van Pinksteren.
We hebben in ons leven en ook in onze gemeente wel weer wat geestkracht en perspectief nodig. Hard nodig.
En één ding is dan soms zo jammer: Ze laat zich niet dwingen, ze gaat haar eigen weg.

Er wordt ons in Handelingen verteld hoe de Geest plotseling als een windvlaag het huis binnenwaait waar de leerlingen samen zijn en het hele huis vult.
Gods Geest overkomt ons. Zomaar.
Dat roept de vraag op hoe we met elkaar die ruimte kunnen scheppen waar de Geest ons kan overkomen.
Het verhaal van Pinksteren vertelt: De geest waait daar waar mensen samen delen en met elkaar een zo een sfeer scheppen waarin er iets kan veranderen en in beweging kan komen.
Waar een mens zijn/haar eigen ik overstijgt in verbondenheid met anderen en met de Eeuwige kan er iets gebeuren en veranderen.
Ruimte maken voor de Geest vraagt openheid.
Vraagt dat we onze eigen ideeën over wat er zou moeten gebeuren weten los te laten en goed kijken naar waar het wil vonken.

De leerlingen gaan de angst voorbij die hen gevangen houdt.
Ze hebben de deuren en de ramen stevig op slot gedaan, want ze zijn bang. Jezus was gevangen genomen en gedood.
Wat zou er wel niet met zijn vrienden kunnen gebeuren?
Zo zitten ze bij elkaar. Wat maakt dat dat omkeert in hoop en nieuwe moed?
Want dat zou ook ons vandaag wel kunnen helpen om hoop en inspiratie te vinden.
Wat gebeurt er eigenlijk werkelijk als je even alle symboliek probeert terug te brengen tot de kern?

Ik zag de Geest zomaar in de glimlach op de gezichten van mensen die lekker buiten waren op één van de eerste zonnige dagen.
Ik zie haar in de liefdevolle mantelzorger die even uitblaast op een bankje bij de winkels.
Ik zie haar in de ondernemer die creatief zijn onderneming ombuigt en nieuwe wegen vindt.
Ik zie haar in de onvermoeibare inzet van mensen in de kerk om ook nu kerk te zijn en te blijven.
Ik zie ze en ik weet vanbinnen: ja, ze is er, de Geest van hoop!

 

Geplaatst in Algemeen.