Om bij stil te staan

                                                   Om bij stil te staan

                Over engelen en mensen, en engelen van mensen

De kerstverhalen staan bol van de engelen.
Zo zou Zacharias een engel hebben gezien, en Maria.
Jozef en de wijzen dromen van engelen.
En de herders zien zelfs een heel engelenkoor.
Er wordt ons eigenlijk weinig verteld over hoe ze eruitzien.
Alleen dat er een enorm helder licht om hen heen is. Zo helder dat mensen ervan schrikken.
En dus eigenlijk ook niet goed kunnen kijken.
Een lichtende gestalte en een stem.
Met een boodschap.

Als je mensen vraagt of ze weleens een engel hebben ontmoet, dan vertellen ze vaak een verhaal over een engel van een mens.
Iemand die ze heeft gered. Iemand die op het juiste moment voor je deur staat of belt.
Van die momenten die meer dan toevallig zijn.
Van die bijzondere wonderlijke verhalen.
Dat zijn momenten dat we elkaar boven het dagelijkse uittillen en een knipoog van Gods liefde kunnen zijn voor elkaar.
In de brief aan de Hebreeën worden we zelfs opgeroepen om gastvrijheid te bewaren.
Want, zo staat er dan in hoofdstuk 13, zo hebben sommigen zonder het te weten engelen gehuisvest.
Zeker in deze tijd dat we meer dan anders een warm gebaar kunnen gebruiken een mooie associatie.
Engelen van mensen. We kunnen het voor elkaar zijn.
Maar het beeld gaat toch niet helemaal op, als we naar de engelen in het kerstverhaal kijken.

Het gaat in de Bijbel namelijk vooral om wat die engel komt zeggen, en minder om wat de engel doet.
Een engel is in de Bijbelse verhalen altijd een boodschapper.
Iemand die je iets te zeggen heeft van Godswege.
Een belofte, of een waarschuwing. Of een bemoediging.
Wie weet komt er toch vaker een engel op mijn pad dan ik denk.. in een gesprek, in iets dat ik lees, misschien wel iets dat binnen in me opkomt.
Zo de verhalen lezend ga ik voortaan toch nog iets zorgvuldiger proberen te luisteren….

Geplaatst in Algemeen.