Om bij stil te staan

Het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet

Jakobus 5: 16

Een collega vertelt dat iemand in een persoonlijk gesprek vroeg om te bidden of corona maar weg kon gaan.
Het voorbeeld roept een aardige discussie op onder de collega predikanten, kunt u zich wel voorstellen.
De één zou hier uit respect voor de overtuiging van de pastorant gehoor aan geven, de ander zou toch ook liever bij zichzelf blijven en het gebed ombuigen tot een gebed om kracht voor ieder in de huidige moeilijke situatie.

Op internet gaat een initiatief rond om te bidden voor Rutte in plaats van te discussiëren of de maatregelen die hij en de zijnen nemen al dan niet juist zijn.
De man heeft geen kritiek, maar gebed nodig om zijn bizar moeilijke taak van dit moment te vervullen, is de gedachte erachter.

Beide berichten bracht me weer eens tot nadenken over wat bidden is.
Juist in deze tijd van onzekerheid en vragen komt dat thema weer boven. We willen wel bidden, maar hoe dan?
Heeft het wel zin? Er lijkt al een hele tijd zo weinig te veranderen. En dan hebben we het nog alleen over de zorgen die corona brengt.
Er is zoveel gaande als je er oog voor hebt. Zit de Eeuwige te slapen terwijl wereldwijd de IC’s weer volstromen?
Of kan God er ook niets aan doen en heeft bidden dan niet zo veel zin?
Of heb ik zelf dan iets niet goed gedaan dat mijn hartenkreet niet lijkt te worden gehoord?

Al die vragen komen eigenlijk neer op die ene vraag  die er aan vooraf gaat: wat verwacht ik eigenlijk van God als ik bid?
In de brief van Jakobus, staat mooi verwoord: Het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet (Jakobus 5: 16).
Maar wat is dan die kracht van gebed? Dat heeft natuurlijk weer te maken met hoe je naar God kijkt.

Ik ga als mens niet te bidden om God op andere gedachten te brengen.
Het zou wel erg hoogmoedig zijn om dat te denken en het zou van God een marionet van onze menselijke wensen en verlangens maken.
Een iets te menselijk gedachte God ook wat mij betreft.
Nee, ik als mens heb het nodig om te bidden. Ik wil mijn zorgen en blijdschap en verlangens delen. Ik bid om me te verbinden met Zijn liefde. Bidden verandert niet de situatie als bij toverslag, maar gebed verandert mij wel.
En daarmee verandert het mijn kijk op en mijn omgaan met wat er is.
En dat verandert de dingen wel degelijk. De Geest die in ons bidt met woordeloze zuchten, zoals Paulus zo mooi zegt in zijn brief aan de gemeente in Rome, brengt zo wonderen tot stand.
Al biddend krijg ik weer meer oog voor het wonder dat er in deze gebroken wereld ook is.
Daarom bid ik.
Juist nu bid ik. Om rust en ruimte, om geduld en om geloof en goede moed.
En ja, ook ik spreek mijn hoop en verlangen uit dat alle zorgen en angst en ziek en zeer van dit moment een einde mogen hebben.
Maar wel als mijn menselijke verlangen.
Als hartenkreet.
Ik bid zodat ik gesterkt met de kracht van de Ene, het mijne kan doen om de angst en de zorgen in mij en om mij heen een beetje lichter te maken.
Ik bid om zo een schakeltje in het geheel van Gods rijk te zijn.
Ja, bidden doet veel. Ik kan niet zonder.

Geplaatst in Algemeen.